ကုမ္ဘဒါသဇာတ်တော် (ဒုတိယအကြိမ်)

ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကုမ္ဘဒါသ ဟူသော အမည်ဖြင့် ဗာရာဏသီပြည်၌ ပုဏ္ဏားသူမြတ်တစ်ဦးအဖြစ် တည်ရှိခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသဖြင့် ပြည်သူပြည်သားအများ၏ လေးစားကြည်ညိုခြင်းကို ခံရသည်။ မင်းတုန်းမင်း၏ အကြံပေးပုဏ္ဏားအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မိမိ၏ မွေးဖွားလာသော ဂုဏ်သိက္ခာကို မမောက်မာ၊ အမြဲတမ်း မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားလေးပါးကို ရှုမှတ်ပွားများတော်မူသည်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းတုန်းမင်းသည် နန်းတော်အတွင်း၌ ပွဲသဘင်ကြီးကို ကျင်းပသည်။ ထိုပွဲသဘင်သို့ တိုင်းပြည်အရပ်ရပ်မှ ပုဏ္ဏားအကျော်အမော်များ၊ ပညာရှိများ၊ အတတ်ပညာရှင်များ လာရောက်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ဘုရားအလောင်းတော် ကုမ္ဘဒါသ ပုဏ္ဏားလည်း ပါဝင်သည်။ ပွဲသဘင်တွင် အရက်သောက်စား၊ ကခုန်၊ သီချင်းဆို၊ ပျော်ပါးကြသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မင်းတုန်းမင်းအား လျှောက်ထားသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဤသို့သော ပျော်ပါးမှုသည် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ မမှတ်မိတော့။ ထို့ထက် အကျိုးရှိသော တရားဓမ္မကို ဟောကြားပါရန် တောင်းပန်ပါ၏။" မင်းတုန်းမင်းသည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်နှစ်သက်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ဘုရားအလောင်းတော်အား တရားဟောကြားရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ထိုတရားကို နာကြားကြသော လူအပေါင်းတို့သည် သောက၊ ဒေါသ ကင်းစင်ကြပြီး သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံလာကြသည်။ ဤဇာတ်တော်မှ ဘုရားအလောင်းတော်၏ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ပညာကို ဖော်ပြထားသည်။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို မေတ္တာတရားဖြင့် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အကျိုးများကြောင်း သွန်သင်ပြသလျက်ရှိသည်။